Dyrektywa unijna w sprawie osadow sciekowych

Dyrektywa ATEX w naszym systemu prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Używa się do produktów danych do pracy w okolicach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe wyroby muszą robić surowe wymagania używające się nie tylko do bezpieczeństwa a i do opieki zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.

W myśl przepisów omawianego aktu normatywnego poziom zabezpieczeń, a i powiązane z tym całe procedury oceny w głównej mierze uzależnione są z stopnia zagrożenia środowiska, w jakim specjalne narzędzie będzie wytwarzało. Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania które musi pełnić określony produkt, by mógł być traktowany w strefach zagrożonych wybuchem. A o jakie strefy chodzi? Przede każdym mowa tutaj o kopalniach węgla kamiennego, gdzie jest znacznie ważne ryzyko wybuchem metanu czy pyłu węglowego.

Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na linii. Stanowi ich dwie. W liczbie grupie dostają się urządzenia, które dopasowuje się w podziemiach kopalni oraz na przestrzeniach, jakie mogą istnieć zagrożone wybuchem metanu. Druga grupa odnosi się do urządzeń, które wprowadza się w obcych miejscach, a które potrafią być zagrożone atmosferą wybuchową.

Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania ogólne dla wszystkich urządzeń funkcjonujących w okolicach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. A bardziej powszechne wymagania można z łatwością znaleźć w ilościach zharmonizowanych.

Należy mieć, że urządzenia przyjęte do praktyce w przestrzeniach zagrożonych wybuchem winnym być oznakowane znakiem CE. Za znakiem należy zwrócić numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, który powinien być wielki, widoczny, mocny i czytelny.

Jednostka notyfikująca bada cały organizm kontroli lub pojedyncze urządzenia w sensu zapewnienia współprace z podstawowymi wzorami i oczekiwaniami dyrektywy. Należy jednocześnie pamiętać, że z dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa dyrektywa ATEX 2014/34/UE.